سیستمهاي طبیعی مختلف به ما یاد میدهند که ارگانیسم خارجی بسیار ساده توان تولید سیستمهایی با قابلیت انجام کارهایی بسیار پیچیده را دارند. حشرات اجتماعی (زنبور عسل، زنبور معمولی، مورچهها و موریانهها) براي میلیونها سال بر روي کره زمین زندگی کردهاند، آشیانههاي مختلف ساختهاند و آذوقه خود را سازمان دهی کردهاند. پویاگرایی جمعیت حشارت نتیجهاي از عملکردها و تعاملات بین حشرات با یکدیگر و با محیط اطراف است. این تعامل بر اساس یکسري عوامل فیزیکی و شیمیایی امکان پذیر است. مثالی براي چنین رفتارهایی، حرکت خاص مورچهها در هنگام جمع آوري محصول است. مثال دیگر ترشح هورمون فنومون در مورچهها که موجب راه گذاري براي سایرین میشود. این سیستمهاي ارتباطی بین حشرات موجب به وجود آمدن مقوله اي به نام “هوش اشتراکی” شدهاست. زنبورها فعالیتهاي خوراكجوییشان را بصورت اجتماع ی سازمان ده ی م یکنند